Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, με την υπ’ αριθμ. 12159/2026 απόφασή του, έκανε δεκτή αναγνωριστική αγωγή εντολέα μας κατά του Ελληνικού Δημοσίου ως δανειστή κληρονομίας. Αναγνώρισε ότι η δήλωση αποποίησης της κληρονομίας του παππού του είναι νόμιμη και εμπρόθεσμη και ότι ο ίδιος δεν κατέστη ποτέ κληρονόμος. Η κληρονομία ήταν χρεωμένη και την είχαν ήδη αποποιηθεί εμπρόθεσμα όλοι οι πλησιέστεροι συγγενείς. Μετά την αποποίησή τους, η κληρονομική μερίδα επήχθη σε αυτόν, χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει. Η Φορολογική Διοίκηση θεώρησε ότι η τετράμηνη προθεσμία είχε παρέλθει άπρακτη και τον όχλησε για υψηλή οφειλή του θανόντος. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο, κατ’ αποδοχή των ισχυρισμών μας, δέχθηκε ότι ο εντολέας μας τελούσε σε ουσιώδη νομική πλάνη ως προς το σύστημα κτήσης της κληρονομίας κατά τον Αστικό Κώδικα. Ήταν τότε 19 ετών, φοιτητής χωρίς νομική κατάρτιση, και αγνοούσε ότι με την αποποίηση της μητέρας του είχε καταστεί ο ίδιος κληρονόμος. Κατά τα άρθρα 1847 και 1850 ΑΚ, η προθεσμία αποποίησης αρχίζει από τη γνώση της επαγωγής και του λόγου της. Συνεπώς, η προθεσμία ξεκίνησε μόλις ο εντολέας μας πληροφορήθηκε την επαγωγή, και η αποποίηση που ακολούθησε αμέσως ήταν εμπρόθεσμη. Με τον τρόπο αυτό εξαλείφθηκε κάθε αβεβαιότητα ως προς την οφειλή που του καταλογίστηκε.
