Με την υπ’ αριθμ. 1536/2025 απόφαση του Αρείου Πάγου έγινε εν μέρει δεκτή αίτηση αναίρεσης που άσκησε και υποστήριξε το γραφείο μας για λογαριασμό εντολέα μας. Ο εντολέας μας, νόμιμος εκπρόσωπος εταιρείας περιφερειακού τηλεοπτικού σταθμού, είχε καταδικαστεί σε δεύτερο βαθμό για χρήση σταθμού εκπομπής ραδιοσήματος χωρίς άδεια (άρθρο 37 ν. 4635/2019) κατ’ εξακολούθηση. Συγκεκριμένα, το Ανώτατο Ακυρωτικό, κατ’ αποδοχή του λόγου αναίρεσης του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. ΣΤ’ ΚΠΔ, δέχθηκε ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο παραβίασε το δεδικασμένο (άρθρο 57 ΚΠΔ), απορρίπτοντας εσφαλμένα την ένσταση που είχε προβάλει η υπεράσπιση. Ο εντολέας μας είχε ήδη αθωωθεί αμετάκλητα με τρεις προγενέστερες αποφάσεις για την ίδια πράξη, κατά τμήματα του επίδικου χρονικού διαστήματος. Το Δικαστήριο έκρινε ότι υπάρχει ταυτότητα προσώπου και ταυτότητα πράξης ως ιστορικού γεγονότος, ανεξάρτητα από τον νομικό χαρακτηρισμό. Συνεπώς, η νέα δίωξη για τα διαστήματα αυτά ήταν απαράδεκτη. Κατόπιν τούτων, ο Άρειος Πάγος αναίρεσε εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση και κήρυξε απαράδεκτη την ποινική δίωξη για τα διαστήματα που καλύπτονταν από το δεδικασμένο.
